Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

Κι εγώ μαμά...

Έχω πολύ καιρό να γράψω στο ημερολόγιό μας.

Μα, πού να σου τα λέω!
Το τι γίνεται στη χώρα μας, δεν περιγράφεται.
Οι πολιτικές εξελίξεις, οι συζητήσεις, οι συναντήσεις, οι δηλώσεις, οι εκπομπές και οι φωνές από κάθε πλευρά έχουν κουράσει το κεφάλι της μαμάς!

Όμως φτάνει εκείνη η ευλογημένη ώρα που όλα ηρεμούν.
Είναι νύχτα...
Μετά από αμέτρητες βόλτες, απανωτές αγκαλιές, κυνηγητό, φιλιά και μπόλικο παιχνίδι ακούγεται μια φωνή που λέει...

"....ΜΑΜΑαααααα....γάλαααααααααα".

Διατάξτε!

"Έλα κι εσύ μαμά...".

Εννοείται πως θα έρθω. Είναι η στιγμή που χαλαρώνεις, που ηρεμείς από την ένταση της ημέρας. Το ίδιο κάνω κι εγώ μαζί σου.
Ιερά τα χεράκια σου στο πρόσωπό μου...
Σου λέω τα αγαπημένα σου τραγουδάκια και μέσα στην ησυχία σου ψιθυρίζω πόσο πολύ σε αγαπώ.

"Σ' αγαπώ πολύ..."

"Κι εγώ μαμά...πολύ...".

Την πρώτη φορά που το άκουσα ήθελα να κλείσω με τα χέρια μου όλο τον κόσμο τούτης της γης...
Κάθε βράδυ που το ακούω, δεν ήξερα πως θα έχω τόσα συχνά ραντεβού με την ευτυχία.

Καλημέρα ζυμαράκι σε εσένα και όλα τα ζυμαράκια του σύμπαντος!

3 σχόλια:

  1. Καλημέρα Σοφία μου! Μην το ξανακάνεις αυτό!!!! Να γράφεις πιο συχνά. Πολλά φιλιά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι εγώ αυτό υπόσχομαι κάθε φορά στον εαυτό μου, κυρίως για να μη χανω καμία στιγμή που να αποτυπώνεται ωστε να τη θυμάμαι και εγώ και η μικρή! Σε φιλώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι εγώ αυτό υπόσχομαι κάθε φορά στον εαυτό μου, κυρίως για να μη χανω καμία στιγμή που να αποτυπώνεται ωστε να τη θυμάμαι και εγώ και η μικρή! Σε φιλώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

"Τι είναι πλανήτης" και άλλες απορίες.

"Τι είναι πλανήτης;" με ρώτησες ένα πρωί που κατευθυνόμασταν προς τον παιδικό σταθμό. Προηγουμένως είχαμε δει να περνά ένα απορρι...