Η ημέρα που δεν έφαγες πρωινό.

Είσαι πολύ γενναίο παιδί!
Το ξέρεις; Σου το λέω πολλές φορές αλλά ποτέ δε θα μπορέσει το παιδικό μυαλουδάκι σου να συνειδητοποιήσει το βάρος των λέξεων. 
Όταν αυτό το blog είτε εκτυπωθεί είτε το διαβάσεις μόνη σου, σίγουρα θα καταλάβεις.

Η ημέρα που δεν έφαγες πρωινό ήταν εκείνη που δεν μπορούσα εγώ να σηκωθώ για να σου ετοιμάσω.

Όταν σε είδα να έρχεσαι στο κρεβάτι και να κάθεσαι δίπλα μου για παρέα μαζί με ένα μπολ πατατάκια και ένα ποτήρι γάλα είχα σαφώς καταλάβει ότι έπρεπε να κάνω και πάλι τα πάντα για να μπορέσω σου προσφέρω ξανά τον χαρούμενο εαυτό μου.

Η μαμά σου, έκανε μια ξαφνική στάση άθελά της.
Σταμάτησε το σύστημα να "δουλεύει".
Ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας στο κεφάλι με τις οργανικές και ψυχολογικές προεκτάσεις του είχε διαλύσει ό,τι είχαμε χτίσει μαζί.

Το μπολ με τα πατατάκια σου και το ποτήρι με το γάλα σου μού έδωσαν τη σπρωξιά για να σηκωθώ να ψάξω τη λύση μου.

                                        ΚΑΙ ΤΗ ΒΡΗΚΑ.

Και αυτό είναι που θέλω να "διαμηνύσω" στη μάνα ή τον πατέρα που θα νιώσει κάποια στιγμή στη ζωή του εντελώς αδύναμος να αντιμετωπίσει τη ζωή.
Το μήνυμά μου είναι ότι


                            ΟΛΑ ΛΥΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑ 
                                  ΓΙΑ  ΠΑΝΤΑ.

Εσύ που βρέθηκες έστω για μια στιγμή στη θέση μου ή εσύ που τώρα αντιμετωπίζεις το δικό σου μπολ με πατατάκια και ένα ποτήρι γάλα του παιδιού σου να ξέρεις ότι

                         ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ 
                  ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ

                    .......  ΜΕ ΓΕΛΙΑ
                     
                        ......... ΜΕ ΑΣΤΕΙΑ

                      .........   ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.


Μα προπαντός: σε περιμένουν πολλές αφορμές για να χαίρεστε το σήμερα.


Με αγάπη,
η μαμά μιας Χαράς και πασχαλιάς.