Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δεν περνάς κυρ-Αλέκο ή όπως αλλιώς σε λένε

 Η αλήθεια είναι ότι γέλασα πολύ με το "κυρ Αλέκο". Δεν ξέρω γιατί επέλεξα αυτό το όνομα. Η ζωή είναι σοβαρή. Πολύ σοβαρή. Αλλά είναι και πολύ αστεία.

Δεν ξέρω σε ποια ηλικία σε βρίσκω να διαβάζεις αυτές τις γραμμές. Σε όποια ηλικία και αν έπεσαν στα χέρια σου, να ξέρεις ότι έδωσα μεγάλο αγώνα και προσπάθησα πολύ να σεβαστώ τα όριά σου. 

Το ότι είσαι παιδί μου δε σημαίνει ότι θα φερθώ όπως θέλω. Ναι, είμαι η πρώτη εξουσία που συναντάς στη ζωή σου αλλά και εγώ έχω συγκεκριμένα όρια δράσης. Κάνω την αυτοκριτική μου, προσέχω τις λέξεις μου, τις κινήσεις μου, τις σκέψεις μου, τις εκφράσεις μου.


"Δεν περνάς κυρά Σοφία" από εδώ.

Το σέβομαι το εδώ το δικό σου. Με τις πράξεις  μου προσπαθώ να σου δείξω ότι και εσύ οφείλεις στον εαυτό σου να θέτεις όρια στον κάθε κυρ Αλέκο, κυρ Γιώργο, κυρά Λένη. Όρια στον συμμαθητή σου, στον συμφοιτητή σου, στον αγαπημένο σου, στον διευθυντή σου.

Ο - ΡΙ - Α.

Μια λέξη χίλιες ευτυχίες.

"Καλά τα λες ρε μάνα, αλλά αν τα καταπατούν τα όριά μου;"

Συνεχίζεις να τα θέτεις. Και αν ο άλλος δεν καταλαβαίνει αποφασίζεις ΕΣΥ πότε θα τα κατανοήσει μια καλή. Ενίοτε με κόστος.

Αυτή την ώρα που σου γράφω, γράφτηκε ιστορία. Την έγραψε η ολυμπιονίκης μας Σοφία Μπεκατώρου που έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από αθλητικό παράγοντα της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας.

Ποιος θα το πίστευε ε;

Ένας δυνατός εκμεταλλεύτηκε ο όνειρο ενός κοριτσιού να κατακτήσει διάκριση στην ιστιοπλοϊα.

Μας χάρισε χρυσά μετάλλια η Σοφία Μπεκατώρου αλλά τα όριά της έπρεπε να πάρουν δικαίωση.

Η Σοφία Μπεκατώρου έγραψε ιστορία καθώς το κίνημα #metoo πήρε τεράστιες διαστάσεις.

Γυναίκες άρχισαν να μιλούν για τη σεξουαλική παρενόχληση ή κακοποίηση που υπέστησαν.

Κάποιοι κατηγόρησαν τη Σοφία Μπεκατώρου για το χρόνο της αντίδρασής της. Λες και έπρεπε να πάρει την άδειά τους για το πότε θα μιλήσει.

Ξέρεις, είναι ωραίο να κοιμάται ήσυχος ο θύτης και να τον αιφνιδιάζεις σε ανύποπτο χρόνο. Αν μπορείς, αν αντέχει η ψυχούλα σου να περιμένει, κάντο. Αν όχι, μίλα επί τόπου.

Μίλα όμως.

 

Μη σκεφτείς ούτε για αστείο "τι θα πει ο κόσμος, τι θα πούνε για εμένα, τι αναστάτωση θα προκαλέσω".

Εγώ που δεν ήμουν καλή στη Φυσική (μια φορά έγραψα μόνο 17 σε διαγώνισμα) ακολουθώ το "κάθε δράση έχει μια αντίδραση".

Υπόσχομαι να στο μεταδώσω όσο καλύτερα μπορώ.


 

Σε φιλώ.

Η μαμά.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Ζωή είναι αλλού

Είναι Σάββατο. Κοντεύει 11 το βράδυ. Πού είσαι; Σηκώνομαι απότομα από το κρεβάτι. "Πρέπει να γράψω κάτι τώρα. Είναι επείγον" είπα στην κόρη μου. Δεν αναβάλλω τίποτα πια. Εδώ και δύο χρόνια δεν αναβάλλω τίποτα. Δε λέω "άσε μωρέ. Θα χαρώ αύριο. Όχι. ΣΗΜΕΡΑ θα χαρώ. Σήμερα θα πιω τον καφέ που θέλω στο μέρος που θέλω. Σήμερα θα φορέσω το φόρεμα που με κάνει να νιώθω "θεάρα". Η άποψη του άλλου δε με νοιάζει. Δε μετράει πια για εμένα. Δεν με καθορίζει. Δεν με επηρεάζει. Κάποτε ναι. Μετρούσαν πρώτα  πιο πολύ οι άλλοι. Μετρούσα κι εγώ αλλά σε δεύτερο βαθμό. Όχι κουκλίτσες μου. Πρώτα εγώ. Πάντα εγώ. Στον υπερθετικό βαθμό. Πάμε πάλι: Σήμερα θα φάμε το γλυκό και το αλμυρό που λαχταρά η κοιλιά μας. Σήμερα θα κάνουμε το ταξίδι "που λέγαμε". Έτσι έγινε και με τη Ζωή και δεν τον ήπιαμε ποτέ τον καφέ "που λέγαμε". Γιατί εγώ έτρεχα με τα δικά μου και εκείνη με τα δικά της. Δουλειά, σπίτι, παιδιά, γονείς, συνάδελφοι, φίλοι και στη μέση ένα πτυχίο που το πήρε

Είμαστε στο 1920

Σήμερα θα γράψω σε χρώμα μπλε. Το μπλε λένε οι ψυχολόγοι πως είναι το χρώμα της συντροφιάς και της ξεκούρασης. Ίσως για αυτό και η θάλασσα έχει αυτό το χρώμα. Όταν θα διαβάζεις αυτή την ανάρτηση μικρή μου να ξέρεις πως η μαμά σου έκανε πολλές διαπιστώσεις άλλοτε φωναχτά και άλλοτε αθόρυβα για να εξηγήσει αυτό τον κόσμο. Μετά σκέφτηκα πως αυτόν τον κόσμο ίσως να πρέπει να τον αποδέχεσαι όπως είναι κάνοντας όμως αλλαγές για να αλλάξεις ως προς το καλύτερο τον εαυτό σου.     Είσαι και εσύ μέρος του κόσμου αυτού. Ο κόσμος φοβάται να αποδεχτεί οτιδήποτε θεωρεί "διαφορετικό", "παράταιρο", "αλλιώτικο". Είμαστε στο 2020 και οδεύουμε προς το 2021. Και όμως. Μικροί άνθρωποι μέσα στη μεγαλοσύνη του σύμπαντος συμπεριφέρονται λες και ζούμε στο 1920. Μην τους κάνεις τη χάρη ποτέ να σε τραβήξουν πίσω. Τα βήματά σου πάντα μπροστά, πάντα σταθερά και σίγουρα.  Στα ψηλά, όχι στα χαμηλά. Στα ανώτερα, όχι στα κατώτερα. Στα απλόχερα. Όχι στα μίζερα. Σε φιλώ. Η μαμά.