Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

3 χρόνια μαζί.

Τρία χρόνια μαζί!
Σαν σήμερα στις 9 Φεβρουαρίου 2013 είδαμε μαζί το πιο γλυκό φως.
Πώς περνά έτσι ο καιρός;
Έγινες το αυτοκολλητάκι μου.
Έίσαι το πιο μαλακό ζυμαράκι μου.
Πλέον στο λέω ψιθυριστά τα βράδια το "σ'αγαπώ" και μου απαντάς με τον ίδιο ρυθμό.

Τρία χρόνια μαζί. Τρία συναρπαστικά χρόνια. Κάθε μέρα με εκπλήσσεις κι εγώ καμαρώνω σαν τη Μαριώ του Γιάννη.

Είσαι το παιδί μου.
Είσαι η ψυχή μου.
Είσαι το είναι μου.
Είσαι εσύ και είσαι εγώ. Εγώ εσύ και εσύ εγώ. Εγώ κι εσύ μαζί.

Μου έβαλες όμως έναν καθημερινό γλυκό "μπελά": 
ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΗ ΜΑΜΑ;
Ε; είμαι;
Κάθε μέρα χωρίς να το ξέρεις κάνω μεγάλη προσπάθεια να σταθώ αντάξια στο ρόλο που εσύ επέλεξες να παίξω.

Και μετά ακούω το "είσαι γλυκούλα μαμά! Είσαι η καδούλα μου!" και κάτι καταλαβαίνω ότι πάει καλά.

Οκ. Κάνω λάθη. Μα δε γίνεται αλλιώς. Μη νομίζεις, κάνω κάθε βράδυ τον απολογισμό της ημέρας. Εκεί να δεις λογαριασμούς!

Σε λίγες ώρες θα σβήνεις το τρίτο κεράκι σου κι εγώ θα κλάψω από συγκίνηση και θα σκάσει από χαρά η καρδιά μου.

Το ξέρω.
Χιλιάδες μωρά γεννιούνται κάθε μέρα στον κόσμο.
Μα ο κόσμος μου είσαι εσύ.


Σε φιλώ

η μαμά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η Αγία Διακριτικότητα.

Καλημέρα! Είναι μια εποχή που είμαστε και οι δυο στο τρέξιμο για πολύ σοβαρό λόγο. Ακόμη όμως και έτσι, περνάμε υπέροχα, γιατί όλα τα αν...