Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Τι ωραία που είναι έξω μαμά!

Είμαστε πια στα μέσα Μαρτίου.

Περπατάς πλέον κανονικά. Δοκιμάσαμε πριν λίγες μέρες να κάνεις και μερικά βήματα έξω.

Στην αρχή κοκκάλωσες. Κοιτούσες σκεφτική όλο αυτό τον τεράστιο χώρο που απλωνόταν μπροστά σου. "Τόσα τετραγωνικά, θέλω να τα πατήσω όλα!!!!" Νομίζω πως αυτό σκεφτόσουν από μέσα σου, έτσι δεν είναι Χαρά;

Χμμμ...δεν άργησες πολύ. Άφησες απαλά το χέρι μου και ξεκίνησες το δικό σου "μπιπ μπιιιιιιιπ!"

Μα, τι ορμή είναι αυτή;;;;; Χαχαχαχα

Βάου το σκυλάκι!

Αααααα...μόλις δεις γατούλες

Πήρες σβάρνα όλα τα πλακάκια και κοιτούσες πού και πού τα παπουτσάκια σου.

Φυσικά περίμενα πότε θα αποφασίσεις οτι ο ποδαρόδρομος θα λάβει τέλος. Και περίμενα αρκετή ώρα.

Όταν πήγαμε στο σπίτι, ήσουν εξουθενωμένη. Αφού να φανταστείς, όταν βγάλαμε τα παπουτσάκια, έστριψες τις πατουσίτσες σου σαν τους μεγάλους "πωπωπω....πολύ κουράστηκα σήμερα μαμά...."

Όταν πήγα να σου φέρω το γαλατάκι σου, ήσουν ήδη παραδομένη στον ύπνο...

ζζζζζζζζζζζζ....

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η Αγία Διακριτικότητα.

Καλημέρα! Είναι μια εποχή που είμαστε και οι δυο στο τρέξιμο για πολύ σοβαρό λόγο. Ακόμη όμως και έτσι, περνάμε υπέροχα, γιατί όλα τα αν...